در ابتدا یاداوری میکنیم که غزالی مشهدی با برادران غزالی (امام محمد غزالی و احمد غزالی) فقط تشابه اسمی دارند ان دو بزرگوار در قرن پنجم میزیستند و ایشان در قرن دهم هجری میزیسته است ولی همه این بزرگان زادگاهشان توس بوده است غزالی مشهدی در اغاز جوانی در دربار شاه طهماسب صفوی راه یافت اما به تهمت و بد مذهبی گرفتار شد و از بیم جان به هندوستان هجرت کرد و بیشتر عمر ادبی خود را در انجا گذراند وی مثنوی هایی نیز در کتاب نقش بدیع برای شاه طهماسب صفوی سروده بود که پس از هجرت به هندوستان هزار بیت اخر این کتاب را برای علی قلیخان مشهور به خان زمان از امرای بزرگ اکبر شاه پادشاه هندوستان و حاکم جنپور می سراید غزالی پس از قتل خان زمان به منصب ملک الشعرایی اکبر شاه رسید وی در بیست و هفتم رجب سال 980 ه.ق در احمد اباد گجرات وفات یافت و در گورستان سرگنج که ارامگاه پادشاهان و مشایخ بود به خاک سپرده شد غزالی در سرودن به انواع قالب های شعری تبهر داشت اثار غزالی شامل نظم و نثر است اشعار وی شامل غزلیات،قصاید،مثنوی،ترجیع بند،ترکیب بند،رباعی و قطعه است این مجموعه شامل غزل هایی که به استقبال از بیست بیت غزل دهلوی ساخته است،گنج اکبری،سنت الشعرا، اثار الشباب، ایینه خیال،اسرار المکتوم در عشق عرفانی،نقش بدیع،،تذکره هفت اسمان،مشهد انوار،مرات الصفات و قدرت اثار میباشد اثارمنظوم غزالی نیز عبارتند از اسرار المکتوم،رشحات الحیات،مرات الکاینات، غزالی در شعرهای خود از شاعرانی چون نظامی،حافظ،سنایی،عطار،امیرخسرودهلوی،حسن دهلوی،کمال الدین اصفهانی،بابا فغانی،خاقانی و فاریابی تاثیر پذیرفته است برخی معاصران غزالی را پایه گذار سبک هندی در قرن دهم دانسته اند از دیوان اشعار و کلیات اثار غزالی در فهرست نسخه های خطی فارسی سه نسخه معرفی شده است که یکی در کتابخانه موزه گلستان قرار دارد نسخه دیگر متعلق به کتابخانه موزه بریتانیا میباشد و نسخه سوم متعلق به کتابخانه ایشیاتیک بنگال است

منابع:

مجتبی لطفی،”عکاس و پژوهشگر”

قربانپور ارانی،حسین”دیوان غزالی مشهدی”